Francine Dolcimascolo
How do you make sparks fly? Sparks for charity
Ilse Janssens
Time4Society When the Corona Quarantine took effect in March, we pretty much knew immediately that this was going to have consequences. Not only for jobs but also for society. Protime did not hesitate one moment to offer support by enabling employees to take time off to do voluntary work. And so "Time4Society" became an option in our absence request overview. I had subscribed to Mechelen's volunteering platform and got a call last Thursday. The face mask Mechelen ordered had arrived and now they needed help to get them to the inhabitants. They had suggested I'd take on 1 or 2 routes but since I had no plans this weekend, and since I was able to take a day "Time4Society", even though very last minute, I put myself up for 5 routes. So dressed for the occasion - face mask and gloves on - I delivered over a 1.000 face masks. Often, I had to ring doorbells as the thick envelopes didn't fit in the mailboxes. I got big smiles and even thank you shouts from a distance as people were triggered by the sound of their mailbox. Some people were even waiting for me as they were alerted by neighbours via their neighbourhood Facebook group that someone was delivering them :-D People were very grateful, as was I for having had the opportunity to contribute to society, with the help of my employer.
Rico BEL
Warm experience
Vitamins for the caring Some of the Belgian residential care centers for the elderly are/were severely hit in the Covid 19 crisis. The people working there are our last line of care to our parents and grandparents in their times of need and they are doing a very good and tough job. At Protime we had the initiative to take off some time from work and invest this in doing something good, called time4society. My wife and I decided to support the 120 workers of the daycare center of Aartselaar (hometown of Protime) by supplying them with vitamin shots and slow pressed juices for disease resistance boosting. Greatly appreciated and lots of fun doing this.
Benoît van Grieken
Warm experience
Allez Léon, allez Léon.. Tous les soirs 20h depuis 2 mois, mon voisin Lon (71 ans !) attrape sa guitare lectrique et joue quelques airs des annes 70-80 pour les habitants confins du quartier. Cela a permis que les gens en parlent, puis se parlent, pour ensuite mieux se connatre (avec les distanciations sanitaires, bien entendu ) et enfin s'entraident.. Et hier soir, 19h58, ce sont les enfants (moins de 10 ans) du voisinage qui criaient "allez Lon, allez Lon.." Comme quoi le coeur et la musique n'ont pas d'ge...
Johan Baert
Charities - SD Worx Fund
Bij Habbekrats houden ze van sprookjes en geloven ze in dromen. Bij Habbekrats houden we van sprookjes en geloven we in dromen. Geloven we in onze eigen dromen maar vooral in deze van kinderen en jongeren. Bij Habbekrats doen we aan jeugdwelzijnswerk, dat is een naadloos samengaan van jeugdwerk en welzijnswerk maar dan specifiek voor een groep jongeren die nauwelijks of niet participeren aan het reguliere aanbod jeugdwerk, de jeugdbewegingen , jeugdsportverenigingen enz Kinderen en jongeren die door tal van uitsluitingsmechanismen daar niet aan toe komen. Tenzij ze helemaal ontspoort in gesloten instellingen belanden. Deze kinderen en jongeren zijn niet zelf verantwoordelijk voor de achterstellingen en moeilijkheden die ze in hun jeugd ondervinden of ondergaan. Ik hoef jullie daarnaast niet te zeggen dat de identiteit van jongeren en kinderen wordt gevormd en benvloed op zeer jonge leeftijd en vooral door de directe omgeving waarin ze opgroeien. Hun gezin, woon- en leefomgeving, hun school, hun afkomst, tot zelf hun religie al die dingen hebben die kinderen zelf niet kunnen kiezen. Het is heel hard om hen er - als het fout loopt - ongenuanceerd wel verantwoordelijk voor te houden. Ik hoef jullie ook niet te overtuigen dat ieder kind recht heeft op een warm nest om in op te groeien, recht op een dak boven zijn hoofd, recht op onderwijs, recht om te spelen, recht om nooit opgesloten te worden En zo zitten we zonder het goed te beseffen bij De Kinderrechten. De rechten van elk kind. De basis, de hoeksteen, het heilig vuur, het evangelie of de koran van Habbekrats Maar onlosmakelijk daarmee verbonden ook - de kansen van elk kind Zijn we het met ons allen eens dat elk kind toch altijd en overal een 2de kans moet kunnen krijgen. Maar dan is het toch wel heel schrijnend dat op vandaag 13% van alle kinderen in Vlaanderen in armoede moeten opgroeien, met nauwelijks uitzicht op een diploma of werk. Vele van deze kinderen en jongeren hebben nooit of nauwelijks een 1ste kans gehad. Moet het ons verbazen dat deze jongeren hun geloof in eigen kunnen verliezen, zelfs hun eigenwaarde kwijtraken en dan bijzonder vatbaar zijn voor externe en extreme invloeden van mensen en andere jongeren die het niet zo goed met hen voor hebben. Schoolverzuim, geweld, kleine criminaliteit en zelfs radicalisering lonkt om de hoek bij jongeren die denken of het gevoel hebben niets meer te winnen of te verliezen hebben. Bij Habbekrats durven we die gasten terug doen dromen maar nadien ook terug geloven dat het wel de moeite waard is om nieuwe kansen te grijpen hen opnieuw of voor het eerst leren geloven dat ze wel invloed hebben op hun eigen toekomst. We doen aan proactieve preventie. We weten uit ervaring dat top-down preventie niet goed werkt bij deze jongeren. Gezagsfiguren en -functies zoals politie, school, overheid worden door deze jongeren heel vaak als beknottend, straffend en controlerend ervaren en krijgen eigenlijk nauwelijks kans om iets preventief bij deze groep jongeren binnen te brengen. De bedoelingen zijn heel goed maar de middelen niet efficint. Jongeren willen van hen geen boodschappen ontvangen en al zeker niet met het vingertje omhoog. Habbekrats heeft van bij zijn ontstaan jeugdwerk, welzijnswerk en vorming aan elkaar gekoppeld en door de 28 jaar van zijn bestaan een methodiek ontwikkeld waarbij we deze jongeren op de straten en pleinen gaan ONTMOETEN en ze uitnodigen in onze prachtig ingerichte jeugdhuizen. Het eerste wat we hen aanbieden is niet een vat vol preventie maar een warme handdruk, een woord van welkom, een eerste daad van respect. We vinden het in Habbekrats nu heel lastig om even geen handdruk of knuffel te geven, het hoort tot ons DNA. We nodigen hen uit en ontvangen hen ook warm, met vriendelijk woord een aanbod om te spelen, een computer die ze vaak thuis niet hebben, wat games maar ook een boterham met een tas soep. Heb je honger heb je goesting? We nodigen hen ook uit om terug te komen als ze willen, in alle vrijheid. Als we voldoende tijd hebben besteed in het ONTMOETEN en respect hebben getoond voor hen zonder vooroordeel bieden we hen een pallet aan VERWONDERING aan. Positieve kicks, straffe verhalen, uitdagende sport- en spelactiviteiten en kampen. Hen zo gratis mogelijk aangeboden dankzij jullie en vele anderen. Vaak gaat een onbekende wereld voor hen open. We gebruiken de natuur, de wetenschappen, literatuur , film, aardrijkskunde en geschiedenis in een speciale saus om die verwondering te laten lukken. Ze leren helden erkennen doorheen de verhalen, de sprookjes, stripverhalen en avonturen. Ondertussen worden zonder dat ze het expliciet merken hun sociale vaardigheden geprikkeld, worden ze op de proef gesteld en leren ze de eigen grenzen verleggen. Heel vaak ontdekken ze tot hun eigen verbazing dat ze wel GOED zijn in vele dingen. Dat ze wel talenten hebben. Dat anderen hun wel de moeite waard vinden om hen in hun team te hebben. Ze leren de held in zichzelf ontdekken. Durven weer opkomen voor zichzelf, geloven beetje bij beetje opnieuw of voor het eerst in hun eigen mogelijkheden. Zo VERBINDEN we hen opnieuw met positieve zaken: met ons, de begeleiders, leeftijdsgenoten, met anderen, met de omgeving, de natuur, de school, tot zelf met politie. We leren hen hun plichten erkennen naast hun rechten met hun normen en waarden naast de onze en die van anderen. Deze kinderen zijn voor Habbekrats niet naamloos en kleurloos, ze hebben allemaal een naam een uniek gezicht en een waardevolle persoonlijkheid. We omarmen elk van hen, letterlijk en figuurlijk. We respecteren de Coronamaatregelen maar kijken uit naar het moment waarop het omarmen ook weer letterlijk kan. Tegenover radicalisering en dus verengging van gedachten zetten wij een positieve leefwereldverbreding. Tegenover een angstcultuur plaatsen we het stimuleren van hun zelfwaardegevoel en hun besef van invloed op de eigen toekomst op zoek naar de kracht en de held in zichzelf. Het meest wonderlijke is dat dit werkt. De begeleiders van Habbekrats staan in 13 huizen in Vlaanderen en Brussel heel dicht bij hen. Ze moeten beschikbaar en aaibaar zijn. Het zijn vandaag 35 jonge en een paar minder jonge maar stuk voor stuk fantastische dames en heren die soms weken van 50 of 60 uur draaien met een onvoorstelbare drive en spirit. Het zijn hun vrienden, hun buddys die hun respect geven en het zal jullie niet verbazen zeer veel respect krijgen van deze kansrijke jongeren want zo noemen wij hen: kansrijk. Niet meer kansarm, of randgroep, of crimineel of hangjongeren allemaal beschrijvingen die eerst iets negatiefs uitstralen en dan heb je je kansen als jeugddienst of jeugdwerker of als andere volwassene al een stuk op de helling gezet. Voor Habbekrats is elke jongere uniek en waardevol de moeite om respect voor te hebben, de moeite waard om al die moeite voor te doen. Dat is waar we al 28 jaar van binnenuit met veel liefde aan werken. Dat is vandaag ook de boodschap die we steeds meer naar buiten brengen. Niet om de pluimen op onze hoed te steken, maar om de rechten van elk kind hier bij ons en overal ter wereld te behartigen. We kregen het voorbije jaar de Kinderrechtenprijs, en werden daarvoor uitverkoren door de kinderen zelf. Het is heerlijk om als organisatie door kinderen en jongeren te worden uitgekozen omwille van deze visie en missie. We mogen er vandaag heel erg van genieten maar het moet vooral een stimulans zijn om nog harder te ondernemen en investeren in voor en vooral met hen. Nu we de voorbije maanden ook onze huizen moesten sluiten zijn we onze jongeren blijven ontmoeten, verwonderen en verbinden via onze digitale kanalen en via bezoeken aan hun deur op veilige afstand. Vanaf begin juli 2020 gaan we met 8 groepen van 20 kinderen en jongeren van Habbekrats uit gans Vlaanderen en Brussel, die maanden in hun kot moesten blijven- niet altijd in de fijnste omstandigheden- telkens een week op kamp in ons avonturenhuis in Brismenil. Met telkens een 5-tal begeleiders hopen we hen alle 160 een heerlijk avontuur te laten beleven met jullie steun. Ik wens jullie allen Vrienden van Habbekrats en anderen een zeer vruchtbare toekomst in jeugdwerk, vol hoop en nieuwe ideen. Johan Baert Voorzitter VZW Habbekrats info@johanbaert.be 0477/26.45.93